De tour de france van 2015 in de eerste week.

De tour de france van 2015 in de eerste week.

De tour de france van 2015 in de eerste week, de sport, de koers is enerverend de journalistieke omlijsting het tegenovergestelde: slaapverwekkend.

Herman in vorm

Herman laat zien hoe journalistiek zijn bijdrage is

Gisteren zag ik wielrenners over stoffige kasseien fietsen door de oneindige kruisvelden van de eerste wereldoorlog. Grote vlaggen op lange stokken langs de weg, de cyclist als krijger uit de film Braveheart. De dag ervoor; krijger ten Dam valt, schouder uit de kom, geen ambulance, even wat wroeten en na twee pogingen zit de schouder er weer in. Ik laat me al verdoven als er een caries geboord moet worden in mijn palatinaal.

De ploegentijdrit, tijdens de tour de france van 2015 in de eerste week, daar kijk ik schrijlings naar, zonder geluid. Het is voor mij een te  zware opgaaf om naar het professionele commentaar te luisteren. De één komt met verhalen uit de oude doos van Coq au Jacqeline, de interviews zijn van het niveau; fietst dat nou anders op zachte banden, de coureur legt dat uit en vertelt dan op de vraag en hoe nu verder? Morgen op zoek naar een fietspomp. De franse regie maakt van de tour de france van 2015, de eerste week weer een afgelikte VVV reclame spot.

Helemaal niet te volgen in de tour de france in de eerste week, is het programma Studio Tour; met name de rol van Dionne in de Tour is verbazingwekkend, ook het uur van uitzenden overigens. Eergister vertelde zij dat het er bij het begin van een etappen anders aan toegaat dan bij het einde van etappe. Voor de etappe, drinken de

Dionne heeft een mooie glimlach

Dionne heeft een mooie glimlach

pedaalstrijders koffie, maken grappen en twitteren. Het einde van een etappe is chaotisch, hectisch en geen koffie. En alles met een glimlach, ook persoonlijke drama’s: ze wil het vuur van de glimlach opstoken als ze het verhaal van Martin vertelt. Martin met een wit van pijn vertrokken gelaat hand ondersteunt de andere hand, gebroken sleutelbeen en Astrid maar kakelen;  ik heb nog niemand gezien, de café au lait wordt koud er is mij verzekerd dat etc.etc. Moeilijk, moeilijk.

De dag er na vertelt ze ons van achter een hek, dat dieren verhindert de landingsbaan op te komen, dat er al twee bussen met wielrenners zijn vertrokken. In een interview met  de wielrenner Geesink, begint Dionne  met de zin: we zitten er bij alsof we met z´n tweeen op vakantie zijn, maar we zijn dat niet bij lange na niet..
Robert vertel  eens je komt zo ontspannen over, je bent zo scherp in je antwoorden, je oogt zo fris wat is je

Walt Disney

onverwacht suucces in Hollywood

voorspelling, wat is er met je gebeurd?. Even hoopte ik dat Robert zijn geslacht uit zijn broek zou halen, en haar zou vragen wat er van te vinden; is dit niet één brok zelfvertrouwen. Wat gebeurt is; dat Robert zijn verhaal vertelt,  voor de vierde achtereenvolgende dagl. Bijna had ik heimwee naar de avondetappe van Mart Smeets. En tot slot; Henk Lubberding is top, dat was ie altijd al.

Geef een reactie