De vrijheid van meningsuiting

De vrijheid van meningsuiting is nogal een mening.
Bijna twee jaar geleden, stak ik aan de keukentafel mijn vinger op. Gasten vroegen dan waarom ik mijn vinger op stak, en ik antwoordde omdat ik wel wat te zeggen heb. Er werd dan gelachen en ik stak dan van wal,  meer dan twee zinnen werden het nooit, na twee zinnen haalde ik adem en in die adempauze ging ze vrolijk verder met haar eigen verhaal. Ik vond dat nooit vervelend hoogstens merkwaardig. Meestal pakte ik dan de Ipod en ging fijne muziek uitkiezen. Muddy Waters bijvoorbeeld, prachtige muziek voor bij een gesprek aan de keukentafel

Ook ik vind dat iedereen moet kunnen zeggen wat ie wil zeggen, en als je daar behoefte aan hebt dan moet je het doen. Just do it. Ga naar de wc, zeg alles wat je wil zeggen en veeg je reet af met de rest van de wereld, trek door en ga verder waar je mee bezig was; wijn drinken, wit en rood en vooral door elkaar. Ben je met z’n tweeën dan houd je rekening met de ander omdat je altijd rekening houdt met een ander. Stel je voor dat je zaterdagavond laat op het metrostation Bijlmer staat, samen met een grote neger in trainingspak, dan ga je ook niet voor hem staan en zeggen dat het toch wel makkelijk is hier in the Netherlands om geld te verdienen zonder er iets voor hoeven te doen. Dat doe je niet a) omdat je fatsoen hebt en b) dat het risico niet helemaal helder is c) omdat je verstand hebt. Deze drie menselijke gaven zou een ieder die spreekt of schrijft, buiten het solitaire toilet helder moeten hebben.

Nu volgt een zinsnede uit een mail van m.v.v, dezelfde waarbij ik ruim twee jaar geleden aan de keukentafel mijn vinger op stak om te proberen enige spreektijd te krijgen.

You see the hate you smell the liquor; the total dispair

You see the hate you smell the liquor; the total dispair

Vrijdag stonken de kinderen beiden drie uren in de wind. Ze komen vies en smerig van jou vandaan. Gezien de staat waarin je je kamer hebt achtergelaten in de boerderij, snap ik dat jij er niet zo mee zit. Kinderen gaan binnenkort op deze manier door hun peers wel vreemd aangekeken worden. Ze moeten hier vanaf nu elke dag onder de douce, geef het goede voorbeeld, ruik jezelf misschien ook wat frisser of je ziet er frisser uit.

Dus niet meer en geen stap meer in mijn huis.

denk en de troep die in de schuur ligt, 1 februari is de deadline.

 

Geef een reactie