Orloff aan de kade in Utrecht

Deze middag had ik afgesproken met mijn broer in café Orloff aan de kade in Utrecht. Ik hou van kades en kom zelden in een café, een uitgelezen kans. Orloff aan de kade in Utrecht is een nieuw café in een oud gebouw, groot terras, wat ongetwijfeld een hit wordt met mooi weer. Vandaag is het koud en we besluiten binnen te gaan zitten.

kornuitb

waarom geen kill bil?, omdat het een creche is

Links is Sophia Lorenz, haar gezicht uit de jaren 50 als wallpaper op de muur behangerd. We kijken rond, het is een donker groot café met kleine led lichtjes boven de bar. Waarmee kan ik jullie van dienst zijn?. Wilt u wat drinken? Ik kijk naar mijn broer, en hij naar mij. Doet u maar twee biertjes, zegt mijn broer. We krijgen twee glazen met opschrift. Hadden wij Kornuit besteld? Hoezo, vraagt mijn broer er staat Kornuit op het glas. Wat is Kornuit. Kornuit is een hipstar biertje van Grolsch. Wat maakt het uit? Niets, zeg ik behalve dan dat we er niet omgevraagd hebben. Proost zegt hij, en ik proost. Wilt u nog een biertje, het glas van mijn broer was leeg, ik was nog bezig. Wat heeft u nog meer op de tap? ik stelde de vraag aan een studente, in een zwart T-shirt met het opschrift meet me, vol over de borsten. In eerste instantie dacht ik dat het Engels was, na wat hersenschermutselingen veronderstelde ik toch dat het Nederlands was. We hebben eigenlijk alleen Kornuit op de tap. Ik zeg, geen Grolsch normaal. We hebben wel halve liters.

beugel

net enige bier dat door de beugel kan

Mijn broer en ik veerden op, we zijn groot gebracht met de halve liter Grolsch, de fles is geweldig. En een portie bitterballen. Ze kwam terug met de twee beugels en de acht ballen in een Portugees aardenwerken tapaschaaltje. De mosterd lag in een kartonnenbakje boven op de ballen. We aten, na drie ballen werd er over-ambitieus geïnformeerd hoe de bitterballen smaken. Hoe smaken bitterballen?dacht ik, naar bitterballen zei ik, en we spraken verder en dronken nog een tweede beugel en een derde. Boven het hoofd van mijn broer was een behang van zwart-witfoto’s gelijmd. Overal liepen kinderen tot vier jaar en de meerderheid schreeuwde. Achter ons zaten en aten vier dames achter heuse pizza’s. Bij het afrekenen vroeg ik of dit een pizzeria was, terwijl mijn ogen de dansende tekst meet me zagen. Wat moet ik in godsnaam meten. Nee, we serveren ook pasta’s, dat doen ze in een pizzeria ook zeg ik, ja maar we hebben ook hamburgers. En friet informeer ik. Ja, ook friet. We moesten vijftig euro afrekenen, en ik was blij dat mijn broer betaalde voor Orloff aan de kade in Utrecht. Een crèche waar bier geschonken wordt voor de ouders. En de muziek?, de muziek stond zo zacht, één keer hoorde ik Lionel Richie dacht ik, dat was het hoogtepunt van  café Kornuit aan de kade, op het gesprek met mijn broer na, dat was ok.

Geef een reactie