BCC klachtenafdeling

In dit blog een tekst over een BCC klachtenafdeling en hoe mijn integratie in de Nederlandse samenleving zich verder ontwikkelt.

22 februari kocht ik een blender bij de winkel BCC. Aanleiding was een voorspellende droom om verstandiger te eten, om te beginnen met het ontbijt. Groene smoothies, superzaden en geen koolhydraten. Avocado, peer, banaan, drie handen spinazie en wat yoghurt in de beker,  het blendermes er in en daar is de groene smoes. Dat ging drie weken goed, ik en de kinderen zaten goed in de wedstrijd, de blender niet. Op 2 maart, na 10 dagen van blenden, stopte de blender

de gezondheid spat er uit

groener wordt ie niet

. De blender was niet meer, bijna twee weken geleefd met een garantie van twee jaar.
Een week later meld ik me de BCC klachtenafdeling en vertel aan de man achter de balie van het witgoed wat er aan de hand is.
‘Wat is de aanleiding om met de blender terug te komen? BCC kent geen klachten’. Ik buk en haal blender uit de Lidl tas, mijn dochter en personal coach kijkt toe.
‘Dit is hem’.
‘Wat heeft u er mee gedaan?’
‘Ik heb er groene smoothies mee gemaakt’, ik kijk naar de kale dikke man, rode wangen en net dertig, hooguit 35. Runnerup verkoper klein witgoed bij BCC, vrouwtje thuis met kind en baby op komst, twee verkoopcursussen achter de rug bij BCC en rookie van het jaar 2012. Kortom, aanstormend talent in het  klein witgoed.
‘Wat heeft u er in geblend?’ Mooi dat de man geblend zei, vond ik.
‘Ik heb er een appel in gedaan samen met een peer en een banaan, ik had die dag geen spinazie’.
‘Een appel? Herhaalde hij zeer verbaasd, een hele appel?’
‘Nee, ik had hem in kwartparten gesneden’.
‘Kwartparten?’

stukjes appel

dit zijn kwartparten van de Breaburn

‘Ja, kwartparten, een appel door het midden en de helft weer door het midden. ; een kwart’.
‘Wat voor een appel was het?
‘Wat voor een appel’, herhaal ik ongeloofwaardig, mijn dochter kijkt dwingend. ‘Nou, het was een Breaburn, zover ik me kan herinneren, zuur, stevig en lekker’.

‘Ik wist het, ik wist het, altijd de Breaburn’, de runnerup klein witgoed flipte. ‘U kunt ook geen Breaburn in de blender doen, is dat u niet verteld’? Hij sprintte naar de computer rechts op de balie. Mijn dochter keek me aan, ik keek stoïcijns terug.
‘Ja, riep hij, ik zie het al dhr. Bongers heeft u geholpen. Dhr. Bongers is van tv, vooral van grote flatscreens, die heeft helemaal geen verstand van blenders, dat wist hij niet’.

de collega's van dhr. Blender

de collega’s van dhr.Spaak

‘Wat wist hij niet’? Mijn dochter gaf mij een doos waarin een nieuwe blender zat.

‘Dat je geen appels in de blender doet en al zeker geen Breaburn’.
‘Het staat niet op de verpakking, dat je er geen Breaburn in kunt stoppen, je kan er zelfs ijs mee crushen’,  zeg ik en ik reik hem de doos aan.
‘Dat staat erop ja, dat staat erop, maar ik weet beter, weet u hoe mijn collega’s mij noemen? Nee, dat weet u niet. Ze noemen me hier niet de heer Spaak, nee niet Spaak’,  hij wees met zijn worstenvinger naar zijn groenblauwe BCC naamplaatje, ‘dat kunt u niet weten, maar ze noemen me blender, meneer Blender. Mijn dochter keek me dwingend aan en schudde met haar hoofd, ik knikte.
‘Ik wil graag mijn geld terug’.
‘Ik adviseer u le Blender van Magimix’.
‘U kunt aanbevelen wat u wilt, ik wil alleen mijn geld terug meneer Blunder’. ‘Het is Blender, Blender met een e’. De laatste zinnen had hij eruit gekraaid en ik dacht ik heb nog een lange weg te gaan voordat ik geïntegreerd ben.

Categorieën: trivia

Geef een reactie